تبلیغات
وطنم دلفان - شعرهای لکی ....

چَمَره یارم....

چَمَرهٍ یارم........

چَمَرهٍ یارم شوان تا گه صو

گوشَ مَم وَ دنگ شوقه کوگٍ کو

شوان تا سحربی تاوم بی تاو

ارای یارکَم مٍه نٍرٍم هَر خاو

چَبکَم چوبٍکَم دردم گرانَ

طبیبٍ بارن دل پریشونه

قد بالا بلند  گیسو بریده

هرتالهٍ زٍلفٍت جای خمیده

نیشونه نیرم تا بام و شونت

بٌمه اسکورتت و دم شونت

چاوابرو مشکی کمر خمیده

نٍمَم چه بکم اٍ دس دو دیده

و خاطر تو سرگردان بی مه

مه آوره کو ٌو بیابان بی مه

بوشنَه طَبیبٍل، غربت نشینم

چبکم تا دمه یارکم بوینم

بارانی

1390/10/19

 

           پیا لک.....

افتخار ایران سرزمین لک

رفیقون بورن جمع بویم اَ دور یک

بنیشیم و خو بٍخَنیم َدمٍه

دنیای بی ارزش تاریکَ چَمهٍ

غافل بی مٍنَه وٍدینٌ ایمان

خدا برسه و فریادمان

غافلیم غافل چاره نٍریمٍن

هرصووناشتا مشته ٌصوریمٍن

دورانم دوردا وٍ ایران زمین

نمونه ات نیه پیا لک نشین

توبی نظیری سرتاپا غیرت

و مردانگی و پاکی سیرت

وَ دس خالی مهمان نوازی

وَ جیب خالی دَسٌ دل بازی

بی باکی بی باک ارای روژٍ جنگ

پیا نوم پیا ساقی روژ تنگ

پیا لککم غربت نشینم

بیلا بمرم خواری لک نوینم






تقدیم به محضر استاد دلفانی عزیزو گرامی

احوالم  پرسین نیشونَر نیشون

رسیم و خذمت استاد بیان

 

ادیبٌ سرمست ،شاعر توانمند

فرهیخته نازار،شیرینی چو قَند

 

استاد ادب فرهیختو،صَبور

مرد با ادب سرتا پا شعور

 

صاحب منصبی وَنوم لرسون

پیا نوم پیا ،شیرین لکستان

 

سخن گٌهَربارٌ،شیرین بیانی

سایه سرمونی استاد دلفانی

 

خطٌ قَلمٍت چو خط طلا بو

قدَ رعناکَت دورهٍ بلا بو

 

قصه کر نازار، کدخدا پیا

دشمن اَ دوس کَر،دوس بی ریا

 

خدا بزونه تو بی نظیری

تو سالار پیا، مهمان پذیری

 

کسب فیضم کرد اٍه کلام گرمت

اژ اخلاق خو وٍ گفتار نَرمٍت

 

مَرَسٍم و خزمت حضرتعالی

دست ماچاکم و نحو عالی

 

بارانی          04/11/1390

 

دست بوس استاد دلفانی عزیزم هستم......

پِشت دَسِم داخ کم عاشقی نَکم

مه که نِی مَسیه عاشقی چه کم

 

اُو هاوه پرده زرین بافه وه

وَ رَشه مالان پِشت کُه قافه وه

 

مه رِه گُم کرده صافی صافه وه

وا نهات گِرتِه و رِه لافه وه

 

نخِ گم کرده سر کلافه وه

بَن اُو دار کتِه و تنافه وه

 

هرچَن گِلِی کم وَی اوصافه وه

مَتِرسِم بوشِه یه گَزافه وه

 

صد قسم بَه رِم عاشقی نَکم

دی تر و گردِت رفیقی چَکم

 

 استاد عزیزم دست بوس محبتهای شما هستم با هدیه ی ارزنده و گرانبهایتون

 شاگرد نوازی فرمودید قربان بارانی کمترین کجا، این همه محبت کجا




در جواب تقدیمی ارزشمند استاد دلفانی عزیز و گرامی...

امید است که گوشه ای از زحماتشان را جبران کرده باشم



 

بسمه تعالی.....

سلامم عرض کٍرد وَخذمت استاد

شاگرد نوازیت نٍمَچو وَ یاد


استادٍ ادیبوخاطر شیرینم

رفیق فٍرهَ خو یاردیرینم


کلمه اٌستادی که لایق منه

اٌستادی لایق پیای چو تٌنهَ


چٌوکاریم نکه تون خدای یزدان

مهٍ شاگردٍکم بی نوم وٌ نیشون


شَلم شَکتم تنیا کَتٍمهَ

اَرای دوریَکََت اٍ پاکََتمَهَ


چو گل و بلبل هریادتَ مَکَم

صو تا ایواره فریادتَ مَکَم

بارانی....

1390/11/10


 







پیا لک....

سلام برا لک شیرین پیاکه
کمی ناکوکم هامرسرجاکه

حوالپرست هم خدامزونه
نوشی فلانی دله مشکنه

منی غریبم هرهٍ تور وژت
ناله نال شوم کوه مرمنه

گیانم ارای چین فره عجوله
شوان تاگه سو هر مکه هوله

بوتا بنیشیم دمی الون یک
دونیا دور دوره پیا نازار لک

کل اه دنیای لکستانیمه
تقدیم وه تو بو اه جوانیمه

تو برا نازار خاک پاکمی
نفست حقه یه پا حاکمی

منم بازنده ری رفاقتت
صد باریکلای و صداقتت

هاینر کو برا دلتنگ دیدارتم
خدا مزانی مه خاطر خواتم

خاطر نازارت ارام عزیزه
منی لککم اژ ملک آیزه

تقدیم به استاد فرامرز رضائی عزیزم






تاریخ : دوشنبه 19 دی 1390 | 01:40 ب.ظ | نویسنده : اصغر بارانی | نظرات

  • قالب وبلاگ
  • اس ام اس
  • گالری عکس